Tolerantie en Respect staan bij Nederlanders, of althans, die mensen die zich bezighouden met normen en waarden, hoog in het vaandel.
Om het voor mijzelf even te verduidelijken heb ik het maar even opgezocht in het grote boek der Nederlandse taal(on)deskundigheid, zodat je na het lezen van dit blog je eigen visie hierover kunt geven.
Tolerantie: Ook: verdraagzaamheid. (amnesty international)
De erkenning dat naast de eigen denkbeelden, gewoonten en kenmerken, er andere zijn van gelijke waarde. Tolerantie betekent dat sancties uitblijven voor afwijkende meningen en gedragingen.
Voltaire (1694-1778) bepleitte verdraagzaamheid vooral tegenover nieuwe ideeën:
‘Wat is tolerantie? Ze is de consequentie van de menselijkheid. We worden allemaal gevormd door kwetsbaarheid en vergissing. Laten we elkaar onze dwaasheden vergeven – dat is de eerste wet van de natuur.’
Tolerantie is een element van bijv. het recht op vrijheid van meningsuiting, maar volgens Thomas Paine (1737-1809) is tolerantie niet genoeg, omdat het evenzeer anderen een stempel opdrukt als intolerantie. Tolerantie heeft betrekking op geloofszaken en vrijheid van meningsuiting, maar ook op seksuele oriëntatie, levensstijl, etc. De grenzen van tolerantie worden bepaald door belangen van nationale veiligheid, openbare gezondheid, algemeen aanvaarde zedelijke standaarden, bescherming van andere leden van de maatschappij en ook door de gezondheid van betrokkenen zoals bij druggebruik. In de jaren zestig ontstond onder invloed van denkers als Herbert Marcuse het idee van de permissive society waarin grote verschillen in denkbeelden en zeden getolereerd konden worden. Vanaf de jaren tachtig was een verschuiving te zien naar minder vrijblijvendheid jegens ongewenst geachte ontwikkelingen, zoals druggebruik, racisme, seksuele uitwassen etc. De tolerantie werd ook inzet van discussie over de multiculturele samenleving: tolerantie voor ieders gebruiken en denkbeelden kan leiden tot het mislukken van integratie Tolerantie voldoet niet als basis van mensenrechten, omdat behalve aanvaarding ook een actief uitgedragen respect voor mensen en hun kenmerken nodig is. Pragmatisten als de Amerikaanse filosoof Richard Rorty menen dat de democratische samenleving een hoge mate van tolerantie moet hebben, maar dat solidariteit, vooral met zwakkeren, een voorwaarde is.
Respect: (uit: universele verklaring van de mens)
Komt van re–spect; dus nog eens, (beter) kijken naar de ander, waardoor je de kwaliteit van die ander beter waarneemt, en je jezelf wat minder belangrijk maakt ten opzichte van die ander. (creëert bescheidenheid)
Afgedwongen respect: Je kijkt naar iemands macht, kracht of potentieel waardoor hij angst, ontzag of gevoelens van minderwaardigheid in je creëert, en jij jezelf ten opzichte van hem wat minder belangrijk maakt.
Aangeleerd respect: Ingeprogrammeerd beheerst en ingehouden gedrag ten opzichte van de ander.
In feite een ingeprogrammeerde act.
(slechts uiterlijke bescheidenheid, die je niet echt ervaart)
Spontaan en natuurlijk menselijk respect: Komt voort uit de waarneming en het besef dat de andere mens wezenlijk is als wijzelf.
Hieruit ontstaan gevoelens van verbondenheid en sympathie.
Ons gedrag zal hieruit respectvol zijn, in die zin, dat we “goed kijken” naar de ander, veel rekening houden met die ander, om hem of haar op geen enkele wijze te benadelen.
Respect kunnen we zien als onze hoogste sociaalmenselijke waarde, maar ook als onze hoogste menselijke norm.
Daarnaast echter ook als onze hoogste sociaalmenselijke kwaliteit. Dit laatste kan echter gemakkelijk leiden tot hypocrisie.
Twee ontzettend belangrijke NORMEN EN WAARDEN, die toch, in mijn opinie, erg uitgewoond en te vaak misbruikt zijn. Laat ik een voorbeeld geven van zo’n ethische kwestie.
Ik zag laatst op tv een reclame voorbij komen van “JE GROOTSTE DAG”. dit bleek echter te gaan om vroegtijdig je kind uithuwelijken. (andere cultuur, andere gewoontes, ander geloof, ander land). De Nederlandse Overheid, wil dat WIJ met zijn allen, als Nederlands Staatsburger, meehelpen ter voorkoming hiervan. Alsof het in ons belang is om de cultuur, beschaving, en een geloof van een land te veranderen in de normen en waarden, en dus de cultuur en beschaving in ons “schijnheilig” goed. Willen we dan als kuddeschapen achter elkaar aan blijven lopen om zo, ieder individu ervan te overtuigen, dat alleen ons gedachtegoed de juiste is?
Als we het over RESPECT hebben, dienen we dan niet ook RESPECT te tonen voor welk individu dan ook?
Een individu die op een ANDERE manier is gevoed met voor hem/haar belangrijke Normen & Waarden? Of moeten we toezien hoe WIJ straks allemaal achter elkaar aanlopen, met alle dezelfde normen & waarden… Het lijkt erop alsof nederland een nieuw NAZI-land wordt.
En ik? IK pas daarvoor! Ik hou van diversiteit, niet van saaiheid!!
Ben ik dan meteen hypocriet?